اربابان زمین، نامی که مایا ها بر خود نهاده بودند

اربابان کره زمین

خداوند مقداری ذرت برداشته و آسیاب نمود، سپس با آب چیچن ایتسا ممزوج نمود و خمیری درست کرد و بعد آنرا بصورت انسان درآورده و در تنور پخت. سپس نفس خود را در آن دمید و فرمود: زنده شو. بدین طریق بود که مایاها اربابان زمین زاده شدند.

این بود افسانه نحوه خلقت مایاها. اما این قوم متمدن، با فرهنگ اسرارآمیزشان که خود معمایی است، واقعا از کجا پیدایشان شد؟ یکی از دانشمندان به نام لوئیس چاوز اوروزکو میگوید که آنها از حوزه رودخانه میسی سیپی به آنجا سرازیر شده اند. اما دانشمند دیگری به نام سیلو انوس جی مورلی عقیده دارد که آنها از همان نژاد اسکیمو یا از قبایل سرخپوست ساکن در شمال آمریکا بوده اند که من شخصا با کتاب هایی که در مورد مایاها خوانده ام، نظر لوئیس چاوز اوروزکو را بیشتر قبول دارم.

در افسانه ها چنین آمده است که در بین بنیان گذاران امپراطوری مایا، سردارانی به نام بالام کوئیچ ( ببر خوش خنده ) که رئیس قبیله کاوک بود و بالام ایاب ( ببر شب ) که رئیس قبیله نیتروی بود، ماوکوتاح ( نام مصور ) که رئیس قبیله اهائوکوئیس بود و بالام ایکوبی ( ببر کره ماه ) که رئیس قبیله تاموت و ایلوراث بود، قرار داشتند. تمام اینها میرساند که مردم مایا قرابت نزدیکی با مردم تمدن اینکا داشتند که در مورد آنها نیز میتوانید به قسمت هایی نظیر قلعه ساکسی هوامان در وبگاه مراجعه کنید.

مایاها که عنوان اربابان زمین را بر خود نهاده و بدان افتخار میکردند، یکی از عجیبترین و اسرارآمیزترین تمدنهای بشری را در آمریکای مرکزی و در قسمت مکزیک بنا کرده بودند.

احتمالا امپراطوری مایاها ابتدا در محل استان پیتن در کشور گواتمالا و در قرن دهم پیش از میلاد شکل گرفته است. از سال 400 میلادی به بعد، آن اربابان کره زمین، شروع به گسترش به سوی شمال غربی و جنوب غربی به سمت مکزیک، هندوراس و سایر قسمتهای آمریکای مرکزی نمودند. سپس در سال 909 میلادی به دلایل نامعلومی خانه و کاشانه خود را در شهرهای باشکوهی که با آن زحمت در طول قرنها بنا کرده بودند، رها نمودند و اجازه دادند جنگل با رشد سریع و بی رویه خود آنها را در کام خود فرو ببرد. آنها به یوکاتان نقل مکان کردند. این موضوع از آنجا بیشتر عجیب جلوه می نماید که کشوری را که ترک نمودند، بهشت آسا و حاصلخیز بود. در صورتی که وطن جدید آنها قلمرو حیوانات وحشی و حشرات سمی بوده و لم یزرع و غیر قابل سکونت بود.

به هر صورت مایاها مجددا شروع به ساختن شهرهای جدید در یوکاتان نمودند. آنها دوباره اهرام ها و معابد خود را مثل گذشته بنا کردند. مایاها در دوران شکوفایی خود به چیزهای بزرگی دست یافتند. یکی از قدیمیترین شهرهای آنها در اواکساکتون در کشور گواتمالا، یک مرکز مهم ستاره شناسی بوده و دارای یک بنای منحصر به فرد در دنیا بود. یعنی یک هرم در داخل یک هرم بزرگتر دیگر و در نزدیکی آن مرکز، شهر تیکال قرار داشت که پایتخت مذهبی و علمی محسوب میشد و دارای معابد سلطنتی باشکوه و باغهای معلق و یک استادیوم ورزشی بزرگ بود که بازی های ورزشی ملی خود را که شبیه به بازی بسکتبال امروزی ماست در آنجا برگزار میکردند. این ورزش در واقع در عصر ما قبل کریستف کلمب در سراسر آمریکای جنوبی محبوبیت داشت ولی در میان مایاها بازی طوری بود که برای تماشاچیان خطر بهمراه داشت. یعنی بازیکنان میبایست یک توپ لاستیک سفت را از میان یک حلقه سنگی که بطور عمودی در فاصله نسبتا دوری نصب شده بود شوت نموده و از آن رد نمایند تا یک امتیاز بیاورند. لذا وقتی که بازیکنی موفق میشد توپ را از حلقه رد نماید، موظف بود آنقدر تماشاچیان را دنبال نماید و هر کدام را که به چنگ آورد لخت نموده و هست و نیست او را تصاحب نماید و این عمل تعقیب و گریز آنقدر ادامه داشت تا سوت خاتمه کشیده شود.

این حلقه شاهد بازیهای بسیاری از مایاها بوده است.

از مراکز مهم دیگر یوکاتان، یکی اوکسمال و دیگری چیچن ایتسا بود که حدود سال 534 میلادی بنیانگزاری شدند و هنوز هم میتوان شکوه و عظمت شاهانه آنها را از روی خرابه های باقی مانده مشاهده نمود. موضوع عجیبی که در مورد آنها وجود دارد، شباهت بناهای یادبود آنها از نظر طرح و سبک به بناهایی از این دسته در کشور کامبوج و سایر قسمت های جنوب شرقی آسیاست. بعضی از محققین عقیده دارند که در کنار خیابانهای شهرهای مایاها حوضچه های آب سرد و گرم وجود داشته و آب آنها از چشمه های آب گرم تامین نمی شده است بلکه با استفاده از وسایلی آب را گرم میکرده اند. این اقدام آنها در خور تعمق و ستایش است و تاسیسات مشابه آن در زیر خرابه های قصر مینوس در جزیره کرت* و بعضی از شهرهای آسیایی مشاهده شده است. واقعا اصول شهر سازی مایاها بینظیر است. سیستم فاضلاب و همچنین آبرسانی آنها بسیار منطقی و باور نکردنی است اما این اقوام با این تمدن عظیم از چرخ استفاده نمیکردند. آنها جاده های زیبا و حصار کشی شده را میساختند اما هیچ نشانی از چرخ و وسیله های چرخدار در این قوم بچشم نمیخورد.

در میان بناهای باشکوه مایاها در په لنگ و شهر چیچن ایتسا نقوش حجاری شده بسیاری بر تخته سنگها و دیوارها بچشم میخورد، اما سرآمد تمام آنها تابوت حجاری شده ای است که بسیاری از باستان شناسان و دانشمندان علوم فضایی را به تعجب و تحسین وادار کرده است. این تابوت در سال 1952 توسط تیم کاوشگران پرفسور البرتو روزلهالیر بعد از گذشت 2 سال تلاش بی وقفه بدست آمد. در کنار این تابوت انواع لوح های سنگی که وزن بعضی از آنها بیش از 5 تن میباشد. بهمراه یک ماسک سنگی که با ظرافت بینظری ساخته شده است، بدست آمد. بر روی این تابوت تصاویر پیچیده ای نقش بسته بود که سالها تصور می شد این اشکال معنا و مفهوم خاصی ندارند.

پرفسور ریماند کارتایر باستان شناس نامی جهان که سالهای بسیاری صرف تحقیق و بررسی تمدنهای آمریکای لاتین و بخصوص تمدن شگفت انگیز مایاها کرده است، بعد از یک کار طاقت فرسا توانست رمز کتیبه ها و همچنین تابوت حجاری شده را پیدا کرده و آنرا ترجمه نماید. کار پرفسور ریماند کارتایر چون طوفان سهمگینی بود که بر اندیشه دانشمندان امروزی ما تازیانه می زد. خبر بسیار حیرت انگیز و شگفت آور بود. مایاها هزاران سال پیش از نیروی الکترومغناطیس زمین با خبر بودند !

قلعه سنگی بدون درب در مکزیک. مکزیک جایگاه تمدن مایا بود تا اینکه اروپاییان با ورودشان تمام مردمان سرخپوست تمدن های اینکا و مایا و آزتک را که در جاهای مختلف آمریکا میزیستند، به ویروس آبله دچار کردند و آنها را مانند حیوان زیر پایشان له کردند. نابودی بزرگ. اروپاییان میلیون ها سرخپوست را کشتند و تمام معابد و کتاب ها و هر چیزی را که یافت شود آتش زدند. اسرار و علم اسرارآمیز تمدن های آمریکای باستان برای همیشه به تاریخ پیوست.

خلاصه محاسبات بسیار دقیق ریاضی، ستاره شناسی از مایاها تمدنی ساخته که بقول پرفسور اریک فن دانکین مایاها ربوتیک ترین تمدن جهان هستند! تمام زندگی و دانش آنها از روی تقویم و برنامه شکل میگرفته است. تمام بناهای باشکوه شان از روی برنامه و تقویم مایایی ساخته شده است! یک افسانه مایایی بنام پوپول وه اینچنین میگوید : خدایان قادر به شناختن و دانستن همه چیز بودند. کیهان و چهار جهت اصلی. قطب های زمین و همچنین گرد بودن شکل زمین را میدانسته اند! چگونه اجداد مایاها از گرد بودن زمین باخبر بودند؟

آنان نه تنها صاحب یک تقویم افسانه ای بودند بلکه محاسباتی باور نکردنی هم انجام داده اند که تا امروز چون یک معمای حل نشده است . آنان می دانستند که سال زهره 584 روز است و مدت سال زمینی را هم در حدود 2410 و 365 روز محاسبه کرده اند ( محاسبه دقیق امروزی عدد 2422 و 365 است ) محاسبات مایایی در مورد 64 میلیون سال پیش برمیگردد . نوشته های دیگر در جزییاتی بحث میکنند که قریب به 400 میلیون سال قدمت دارد . این فرمولهای مشهور زهره ای را تنها میتوان با یک کامپیوتر امروزی محاسبه کرد . به هر تقدیر بسیار مشکل است که منشا این حقایق را از مردمانی جنگل نشین که بسیاری آنها را وحشی میدانند بدانیم . فرمول مشهور نجومی مایاها از قرار زیر است:

سال زمینی 365 و سال زهره ای 584 روز است . این اعداد ظاهرا حاصل یک تقسیم ساده عجیب را پنهان نگاه میدارند . اما 365 مساوی حاصل ضرب 73 در 5 و 584 مساوی حاصل ضرب 73 در 8 است .

960 37 = 73 × 2 × 260 = 73 × 2 × 13 × 20 ( ماه )

960 37 = 73 × 5 × 104 = 73 × 5 × 13 ×8 ( خورشید )

960 37 = 73 × 8 × 65 = 73 × 8× 13× 5 ( زهره )

به عبارت دیگر تمام این ادوار بعد از 37960 روز با هم تقارون پیدا می کنند . اساطیر مایایی مدعی است که بعد از این، خدایان به محل استراحتگاه بزرگ خود باز خواهند گشت . براستی این محاسبات پیچیده شگفت انگیز نیست ؟ در مدت 8 سال زمینی، زهره 13 بار به دور خورشید میگردد و این محاسبات را مایاها به شکل بینظیری انجام داده اند . استفاده از تقویم زهره ای یک حقیقت قابل ملاحظه است زیرا درست است که درخشش چشمگیر آن احتمالا توجه مایاها را به خود جلب کرده است، اما محاسبه مدت زمان گردش انتقالی آن نسبت به کره زمین دانش نجومی حال را می طلبیده است . شاید باور کردنی نباشد اما آنها کسوف و خسوف را تا چندین هزار سال بطور دقیقی محاسبه کرده اند . تا چند سال پیش نوعی تقویم در کشورمان دیده می شد و احتمالا الان هم وجود دارد . این تقویم کوچک که شکل گردی داشت از چهار لایه فلزی تشکیل شده بود و هر کس که میخواست مثلا بداند 5 سال دیگر 23 بهمن در چه روزیست، آنرا به روی اعداد تنظیم میکرد و مثلا متوجه می شد که آنروز یکشنبه است. تعجب نکنید این راز را هزاران سال پیش مایاها میدانستند و از آن برای پیشگوبی خسوف و کسوف استفاده میکردند .

تزولکین ریاضیات و محاسبات پیچیده مایا است. این ریاضیات جدولی، از یک قرینه سازی اعدادی شکل میگرفته است .

دسک محاسبات مایایی

کمربند سیاره ای: کمربندی از سیارک ها که در فاصله بین مریخ و مشتری به دور خورشید میگردند و دانشمندان آنها را بقایای یک سیاره خرد شده بزرگ یا سیاره ای تشکیل نشده در هنگام به وجود آمدن منظومه شمسی میدانند.

اریک فن دانیکن: برای دریافت اطلاعات بیشتر در مورد این شخصیت و کتابهایش به قسمت معرفی کتاب های اریک فن دانیکن مراجعه کنید.

جزیره کرت: برای دریافت اطلاعات بیشتر در مورد این شهر شگفت انگیز و هیولایش، به قسمت هیولای جزیره کرت مراجعه کنید.

ستاره شناسان بینظیر

تصویر بالا قسمتی از نقاشی رسم شده بر تابوتی در مقبره په لنگ است .

تصویر پایین، نگاه دانشمندان عصر حاضر از تصویر بالا است.

پرفسور ریماند کارتایر درباره مایاها اعتقاد دارد که آنها در خیلی از زمینه های علمی از همتایان یونانی و رومی خود جلوتر بودند. آنها در ستاره شناسی و ریاضیات خیلی ماهر بوده و در نتیجه علم گاه شماری را به مرحله تکامل رساندند. آنها رصدخانه های گنبدی شکلی را میساختند که از نظر جهت یابی از رصدخانه های قرن هفدهم پاریس دقیقتر بود. از آن جمله میتوان به رصدخانه کاراکول اشاره نمود که در شهر چیچن ایتسا در سه طبقه ساخته شده بود. همچنین تقویم های بسیار دقیقی را بر مبنای سال 260 روزه، ویژه امور مذهبی و 365 روزه برای خورشیدی ( مانند ما ) و 584 روزه سیاره زهره تدوین کرده بودند. امروزه طول دقیق یک سال خورشیدی بعد از محاسبات طولانی در 2422/365 روز تثبیت شده است. در صورتی که مایاها همین تقویم را 2420/365 برآورد کرده بودند که تا سه رقم اعشاری مشابه تقویم امروزی صحیح میباشد ! همین پرفسور درباره تقویم مصریان میگوید: احتمال دارد مصریان نیز به چنین رقم دقیقی دست یافته باشند و آنرا از روی اندازه های اهرام استنباط میکنیم.

هنر بسیار پیشرفته مایاها همسویی های فراوانی با هنر مصریان دارد. مثلا نقاشیهای آبرنگ دیواری و یا تصاویر روی کوزه های آنها نیم رخ کاملا واضحی از انسانهای سامی را نشان میدهند که یا در حال شخم زدن هستند یا ماهیگیری میکنند یا دارند ساختمان بنا می کنند و یا به فعالیت های مذهبی مشغول میباشند. نمونه های مشابه آن را جز در مصر در جای دیگر نمیتوان سراغ گرفت. از سوی دیگر سبک کوزه گری آنها شبیه به کوزه گری اتروریا* و سنگ تراشی آنها مشابه هندی ها و اهرام پلکانی با شیب تندشان نیز شبیه به اهرام انگکوروات* است.

نمایی از شهر و رصدخانه مایاها در چیچن ایتسا

اتروریا: قومی به پا خاسته از شرق که در میانه قرن هشتم پیش از میلاد، در شمال شرقی و غرب ایتالیا زندگی میکردند و کم کم سنت نبرد های گلادیاتوری در میانشان پدیدار گشت که به روم هم کشیده شد و تا 600 سال این سنت به طور گسترده و وحشیانه ای ادامه داشت.

انگکوروات: انگکوروات در زبان سانسکریت ( هندی ) به مهنای شهر معابد است. این تمدن در کشور کامبوج امروزی یعنی در همسایگی تایلند و ویتنام  و در جنوب شرق آسیا قرار داشت. تمامی کارهای تجاری حکومت خمرها، ( نام حکومت آنزمان ) را زنان انجام میدادند. تمدن آنها تحت فرهنگ و هنر هند بود. حتی الفبایشان.

فرعونی در مکزیک

قبل از اینکه پرفسور تامپسن یافته های خود را تشریع نماید، چنین تلقی می شد که اهرام آمریکایی و مصری از نظر کاربردی با هم متفاوتند. یعنی اهرام آمریکایی صرفا به عنوان معبد ساخته شده اند و اهرام مصری به عنوان مقبره فراعنه بنا نهاده شدند. اما وقتی او شروع به خاک برداری از یک گودی واقع در داخل آن هرم نمود به اسکلت هفت انسان دست یافت که در داخل حفره اطاقک مانندی دفن شده بودند. شواهد دیگری در سال 1952 در یک محل که پر از آثار مایاها بچشم میخورد بدست آمد. از جمله یک هرم پلکانی عظیم در هشت کیلومتری شهر په لنگ در مکزیک کشف شد. در آن زمان تیمی از کاوشگران تحت نظر پرفسور البرتو روزلهالیر به مدت دو سال مشغول تجسس در آن ناحیه بودند تا اینکه موفق به کشف یک راهرو در داخل آن هرم شدند که مدخل آن عمدا با پاره آجر و سنگ مسدود شده بود. وی با جدیت بیشتری و با کار گروهی سخت آنقدر به حفاری ادامه داد تا به کف هرم رسید و بعد از اینکه یک سنگ بزرگ را که مانع حرکت آنها بود کنار زدند با یک اطاق 5/2 در 4 متری در زیر آن مواجه شدند که در کف آن لوح سنگی حکاکی شده ای وجود داشت و با اینکه بعضی از کنده کاری های روی آن محو شده بود، ولی تصاویر خورشید، ماه و سیاره زهره به خوبی نمایان بود. وزن آن لوح سنگی و تنگ بودن فضای داخل آن اطاق چنان بود که بلند نمودن آن بدون استفاده از وسایل مکانیکی امکان پذیر نبود و این معما وجود داشت که مایاهای عهد باستان چگونه توانسته بودند آن سنگ عظیم و سنگین را در آنجا کار بگذارند؟ به هر حال پرفسور البرتو روزلهالیر با همان مشگلی روبرو شد که 25 سال قبل از وی پرفسور هاوارد کارتر در مقبره توت عنخ آمون* خامون روبرو شده بود. در اینجا نیز وی مجبور شد مانند همکارش از وسایل مکانیکی بهره گیرد و با یافتن یک تابوت از سنگ قرمز رنگ که اسکلت یک مرد به طول قامت 170 سانتیمتر را در بر داشت، پاداش زحمات خود را کسب نماید . علاوه بر تابوت، گنجینه نفیس دیگری از سنگ یشم نیز در داخل مقبره وجود داشت که شامل یک ماسک از همان سنگ به قیافه شخص متوفی که روی صورت وی نهاده بودند، میشد.

مسلم بود که او یکی از امپراطوران مایا بود، ولی نحوه دفن وی در دل یک هرم این امر را ثابت میکرد که ارتباط نزدیکی بین تمدنهای حوزه مدیترانه و آمریکای جنوبی وجود داشته است . دوباره بحث قاره گمشده یا همان آتلانتیس* به میان آمد. آیا براستی این تمدنها از طریق این قاره با هم در ارتباط بودند؟ یا باید به بحث همسان بودن استادان معماریشان ایمان آورد؟ همان خدایانی ( البته در نظر خودشان ) که از آسمان آمدند و به این قوم آموزش چگونه زیستن را دادند ایمان آورد؟ مگر نقشه پیری رایس* و خطوط دشت نازکا* نشان نداد که موجودات فرازمینی هم در قاهره مصر و هم در آمریکای جنوبی حضور داشته اند؟ پس حتما چیزهای مشترکی هم به آنها یاد داده اند.

یکی از بناهای مایاها در چیچن ایتسا در مکزیک

توت عنخ آمون: برای دریافت اطلاعات بیشتر در مورد کشف مقبره توت عنخ آمون به قسمت کشف مقبره توت عنخ آمون مراجعه کنید.

آتلانتیس: برای دریافت اطلاعات بیشتر در مورد این قاره گمشده به قسمت آتلانتیس، قاره ای گمشده مراجعه کنید.

نقشه پیری رایس: برای دریافت اطلاعات بیشتر در مورد این نقشه اسرارآمیز به قسمت نقشه اسرارآمیز پیر ریس مراجعه کنید.

نازکا: برای دریافت اطلاعات بیشتر در مورد این دشت شگفت انگیز به قسمت معمای صحرای نازکا مراجعه کنید.

ریاضیات در سنگ نوشته های مایاها

در تمام تمدنهای دنیا کتابت به صورت ناقص آغاز شد و در طول سیر خود به صورت یکنواخت و تدریجی تکامل پیدا کرد. اما این امر در مورد مایاها صدق نمی کند. زیرا هنر کتابت آنها از همان آغاز تمدنشان به حد کمال رسیده بود ! در ریاضیات نیز مایاها از وجود صفر باخبر بوده اند. آنها صفر را به صورت یک صدف ریز بکار میبردند. همچنین به سیستم اعشاری، لگاریتم و دیگر محاسبات ریاضی آشنا بوده اند. پرفسور آنر در این باره چنین نوشته است: زمانی که تصویری در یک کتیبه مثلا 10 مرتبه یا بیشتر تکرار میشود و یا تعداد پله های یک هرم تا انتها بصورت دقیق و حساب شده محاسبه میگردد، نشان میدهد که این یک محاسبه دقیق ریاضی میباشد. تمام هنر مایاها در ریاضیات متمرکز شده بود که در نهایت به روی کتیبه های سنگی منتقل شده است. علم نجوم نیز در مایاها نسبت به بقیه اقوام آن سرزمین به مراتب پیشرفته تر بوده است. آگاهی آنها به سیستم منظومه خورشیدی و صورت های فلکی تعجب برانگیز است. یک طاق با عظمت به یادبود کنگره ستاره شناسی که در دوم ماه سپتامبر 503 میلادی در کوپان برپاگردید، بنا شده است. واقعا جای تعجب دارد که این قوم اسرارانگیز این همه علم و معرفت را از کجا آموخته اند؟ کتیبه ای که نشان از گرامی داشتن این کنگره ستاره شناسی که در آن بزرگترین عالمان و ستاره شناسان مایا در آن شرکت کردند با تاریخ مختص مایا بر طاق یکی از بناها نقش بسته است ! ساختمان رصدخانه آنها بطور شگفت انگیزی مشابه رصدخانه های امروزی ما میباشد. منتهی بدون وجود دستگاه و آلات مدرن ستاره شناسی امروز. و جای تعجب اینجاست که آنها بدون داشتن این قبیل تجهیزات چگونه توانسته اند اطلاعات دقیقی در مورد اجرام سماوی کسب نمایند! آیا براستی آنها اربابان کره زمین بوده اند؟ اجازه دهید یک نگاه کلی به شهرهای مایا بیندازیم. شهرهای آنها با جلال و جبروت و تمیز و مرتب بوده است. میادین و چهارراه های آنها وسیع و سطح خیابانها یا سنگفرش بوده و یا با ماده سفید سیمان مانندی پوشیده شده بود. معابد آنها مزین به تصاویر عظیم موجودات عجیب و باغچه ها و آب نماهای زیبا در همه جا بچشم میخورد. یک سیستم فاضلاب بهداشتی تمامی شهر را در بر گرفته. جاده های آنها بخوبی جاده های اینکاها* نبوده ولی این چیزی از ارزش جاده های آنها کم نمی کند. مثلا جاده ای به طول 100 کیلومتر از کوبا به یاکزونا که با سیمان پوشیده شده و طرفین آن نرده کشی شده بود و تماما از یک منطقه صعب العبور باتلاقی گذشته است. سوال این است که مایاها که از چرخ استفاده نمیکردند و هیچ گاری و یا وسیله چرخداری در شهر آنها نبوده است، این جاده ها را برای چه احداث کردند؟ مایاها انواع مختلف گیاهان را پرورش داده و رنگ های متنوع گیاهی تولید می کرده اند. مثل آبی، بنفش، نیلی و رنگهای دیگر. آنها همچنین از لاستیک برای ساختن پای افزار، توپ بازی و ضد آب نمودن لباسهایشان استفاده میکردند ( البته منظور از لاستیک درختی میباشد که از آن صمغی بدست می آید که خاصیت لاستیک دارد و به همین نام آنرا میشناسند ) آنها حتی از برگهای فندق وحشی و با استفاده از چسب و صمغ، کاغذ و کتاب درست میکردند. با وجود اینها تفاوت تکنیک آنها غیر عادی نبود. این خلاصه ای بود از تمدنی که مایا نام دارد و همچنان اسرارآمیز باقی مانده. هنوز کسی نمیداند که آنها این همه علم را از کجا بدست آوردند و چرا مهاجرت ملی کردند.

سیستم خورشید

همانطور که عرض کردم پرفسور ریماند کارتایر بعد از سالها تلاش توانسته رمز کتیبه ها را پیدا کرده و آنرا ترجمه کند. در این کتیبه های اسرارآمیز مایاها توانسته اند با نوعی محاسبه پیچیده که از گردش زمین به دور خورشید و همچنین پرتوهای خورشیدی و اثرگذاری آن بر منظومه شمسی و تحریک جاذبه مغناطیسی زمین سرچشمه گرفته، از سیستمی حرف بزنند که برای دانشمندان علوم مختلفه عصر حاضر نا مفهوم است. به عبارتی دانشمندان علوم فضایی و اخترشناسی عصر حاضر هنوز نمی دانند این محاسبات چه نقشی در رابطه با کره زمین یا دیگر سیارات داشته یا دارند . اما شوک عظیم این کتیبه های حجاری شده هنگامی است که بدانیم مایاها از سیستم خورشید و پرتوهای حرارتی آن بطور کامل خبر داشته اند! آنها بطور شگفت آوری از لکه های خورشیدی و چگونگی تشکیل آن در کتیبه هایشان بطور کامل سخن گفته اند! آنها از بادهای خورشیدی و همچنین اثرات آن بر منظومه شمسی و کره زمین به طرزی باور نکردنی مطلع بودند. آنها با این محاسبات پیچیده توانسته اند مرگ زمین را بشکلی باور نکردنی محاسبه و پیشگویی نمایند. البته این عقیده مایاها میباشد نه عقیده دانشمندان عصر حاضر.